سه شنبه 27 اردیبهشت ماه سال 1384
سینکروترون
امروز یکی از همکاران به اتفاق مدیر شتابدهنده سینکروترون که (وزیر علوم اینجا است) یک مصاحبه کوتاه در شبکه تلویزیونی داشتند. قرار است روز جمعه بطور کامل پخش شود. مصاحبه در مورد اطلاعات عمومی شتابدهنده ها و کاربرد انها در زندگی روزمره مردم و استفاده از این فسیلیتی برای پیشبرد علوم بنیادی وتکنولوژی قرن بیست ویکم بود. دیروز هم تعدادی از برندگان جایزه نوبل فیزیک از محل ساخت و مراحل پیشرفت ساختمان این فسیلیتی بازدید کردند. برایشان جالب بود که همچین پروژه ای در همچین منطقه ای در حال پیشرفت است.
همیشه در هنگام اجرا به یک مسایلی برخورد میشه که اصلا آدم فکرش رو نمیکنه از بس که بی اهمیتن. مثلا همینجا بعد از چند ده متر بتن ریزی و نصب پایه های فلکسیبل در مقابل لرزش متوجه شدیم که برای کف این محوطه اصلا آبراهی در نظر گرفته نشده است. این یعنی اگه بعد از اتمام کار ساختمان و هنگام نصب تجهیزات مثلا آبی کف محوطه ریخته بشه؛ برای خشک کردن اون بجای حالت طبیعی عبور از آبراه بایستی از دستگاههای ساکشن استفاده بکنیم و این اصلا جالب نیست.
همیشه در هنگام اجرا به یک مسایلی برخورد میشه که اصلا آدم فکرش رو نمیکنه از بس که بی اهمیتن. مثلا همینجا بعد از چند ده متر بتن ریزی و نصب پایه های فلکسیبل در مقابل لرزش متوجه شدیم که برای کف این محوطه اصلا آبراهی در نظر گرفته نشده است. این یعنی اگه بعد از اتمام کار ساختمان و هنگام نصب تجهیزات مثلا آبی کف محوطه ریخته بشه؛ برای خشک کردن اون بجای حالت طبیعی عبور از آبراه بایستی از دستگاههای ساکشن استفاده بکنیم و این اصلا جالب نیست.


بعد چند جلسه که گذشت دیدم نه اون جور که اول فکر میکردم نیست. چهار پنج تا وسیله بیشتر نیست که کارشون رو بایستی یاد بگیرم. دنده؛ گاز؛ کلاج و ترمز. همین. برای رانندگی واقعا لازم نداریم که بدونیم حالا موتور چطور کار میکنه و یا سیستم الکترونیکی ماشین اساسش چیه. ولی یادم میاد روزای اولی که قلق فشار روی گاز و یا ترمز دستم نیومده بود؛ و یا اینکه نمیدونستم چطور آروم دنده عوض کنم؛ چه تکونهای به معلم آموزش میومد و هیچی نمیگفت.
اسفند 1388